Edycja 2026 "Sztuka na Złotej 44" poświęcona jest Op-art
- 7 marca 2026 - eksluzywne pre view dla zaproszonych gości ze świata sztuki, dyplomatów, media i prasy, VIP gości, kolekcjonerów i mieszkańców Złota 44
- Publiczna wystawa: marzec 2026- kwiecień 2026
- Obecna lokalizacja wystawy: marzec 2026 VIP PRE VIEW - Złota 44 Warszawa, Polska
- Artist: Klaudia Krzosek
- Kurator: Aron Pudełko
"The Colors of Color" - Prawdziwa imersyjna wystawa Klaudii Krzosek
Co się dzieje, gdy kolor przestaje być powierzchowny, a staje się energią? Czy malarstwo może nas jeszcze zaskoczyć w czasach, gdy abstrakcja zdaje się osiągać swoje granice? Wystawa The Colors of Color Klaudii Krzosek zaprasza widzów do przestrzeni, w której światło, rytm i percepcja łączą się, tworząc w pełni immersyjne doświadczenie.
To nie jest po prostu prezentacja obrazów. To spotkanie z żywym kolorem
U sedna The Colors of Color lies a radical return to the line. In the painting of Klaudia Krzosek, everything begins with a precisely constructed line, built with almost mathematical discipline. Each line resembles a strand of light woven into the canvas. Up close, the viewer discovers a microscopic world of color particles. From a distance, these lines merge into vibration, pulse, and energy. The exhibition reveals how a new structure emerges as light transforms, and how the canvases begin to breathe within space.
Znaczenie The Colors of Color
Wykracza daleko poza estetykę. To wystawa nie o samych kolorach, ale o ich wewnętrznym życiu i dialogu między barwami. Klaudia Krzosek bada wibracje barwy tak, jak fizyk bada fale światła, a muzyk bada rezonans. Kiedy światło się zmienia, obrazy reagują. Kiedy muzyka wkracza w przestrzeń, dzieła zdają się z nią rezonować, a my z nimi rezonujemy. Rezultatem jest prawdziwie immersyjna sztuka, która łączy percepcję z emocjami.
Rooted in the tradition of Op Art, initiated by Victor Vasarely i rozbudowywanej przez Bridget Riley, Klaudia Krzosek rozszerza ten język na nowe terytorium. W klasycznej sztuce op-artu ruch rozwijał się przede wszystkim jako iluzja optyczna. W jej twórczości ruch staje się dialogiem z samym światłem. W przeciwieństwie do Wojciech Fangor, który osiągnął wibrację poprzez łagodne przejścia kolorystyczne, Krzosek buduje intensywność poprzez mikrorozróżnienie. Każda linia jest oddzielna, a jednak razem tworzą powierzchnię pulsującą jak fala energii. To różnica między rozmyciem a precyzją, między tlącym się kolorem a drżącym światłem.
Jednocześnie Krzosek kontynuuje tradycję abstrakcji geometrycznej, nasycając ją emocjonalną głębią. Jeśli Piet Mondrian dążył do boskiego porządku, a Riley do percepcyjnej czystości, Klaudia Krzosek poszukuje emocji światła i jego żywej obecności. Jej kompozycje są ciepłe, świetliste i pełne oddechu. To właśnie to połączenie dyscypliny i sensorycznej empatii sprawia, że jej prace wydają się nowe i niezbędne we współczesnym świecie sztuki.
Siła Światła
Elementem definiującym nową serię prezentowaną w The Colors of Color jest motyw centralnego światła. To ognisko nie jest punktem geometrycznym, lecz polem energii, które przyciąga wzrok do wewnątrz. Działa jak magnes, hipnotyczny i rezonansowy. Wyłania się z niego pulsacja, która nie jest iluzją, lecz doświadczeniem. Każdy promień światła padający na płótno aktywuje powierzchnię w inny sposób. Poranne światło odsłania spokój i kontemplację. Sztuczne światło wprowadza rytm i intensywność. Ciepłe, chłodne, niebieskie, czerwone lub wielokolorowe oświetlenie przekształca każdy obraz w ruchomy portal.
Zaproszenie do zanurzenia się w abstrakcji
The Colors of Color Klaudii Krzosek to zaproszenie do zanurzenia się w malarstwie i doświadczenia abstrakcji jako wibracji, światła i obecności. Otwiera nowy rozdział we współczesnej abstrakcji geometrycznej i oferuje dziennikarzom, kolekcjonerom i miłośnikom sztuki wciągającą historię o tym, jak kolor wciąż może zmieniać percepcję. Dołącz do nas i zobacz, jak malarstwo staje się energią, a światło emocją.
Klaudia Krzosek oczami Mistrza Malarstwa
Esej kuratorski - prof Andrzej Zwierzchowski
Fenomen istnienia światła jest absolutną i oczywistą koniecznością dla zaistnienia życia w całej jego pełni.
W oszałamiającym spektrum ilości i różnorodności form przejawiania się energii życiowej, znajduje się także sztuka, będąca awangardą poszerzającą pole eksploracji rzeczywistości na rzecz kultury rozumianej szeroko. Wartości duchowe i intelektualne sztuki we wzajemnym przenikaniu się stanowią fundament tożsamości (także samoświadomości) ludzkiej istoty. Światło jest wielkim darem, jednocześnie zachwyca i przeraża swoim okrucieństwem w demaskowaniu rzeczywistości.
W malarstwie światło jest podstawowym „narzędziem” służącym do opisywania i wyrażania form i znaczeń.
The Baroque era clearly and decisively drew inspiration from the phenomenon of light, assigning it a key role in the creation of a work, often endowing it with a surprisingly diverse range of meanings. For example, light in the paintings of Michelangelo Merisi da Caravaggio ruthlessly cuts through space and almost “massacres” the figures, appearing unexpectedly.
W Rembrandt’s work, this same light graciously imbues us with its radiance and slowly, over time, fades away with his subjects into the shadow of nonexistence.
Dramat pojawiającego się i zanikającego światła towarzyszy nam od tysięcy lat, a jego cykliczność nie do końca nas uspokaja. W tym zdaniu zawiera się podstawowa idea i ekspresja formalna w dojrzałych obrazach Klaudii Krzosek. Światło w tym malarstwie jest do nas przybywające z daleka, pokonując po drodze wiele różnych przeszkód (jest po „przejściach” a jednak jest) i już to niesie w sobie akcent optymizmu, nadziei.
Klaudia Krzosek reprezentuje Nowe Pokolenie Abstrakcjonistów
Na początku swej drogi twórczej, w pierwszych latach studiowania, Klaudia używała światła instrumentalnie, na użytek opisu dramatu postaci ludzkich i to one były bohaterami Jej kompozycji. Światło które obecne jest w Jej obrazach teraz, poprzednio także było tym światłem przychodzącym do nas, ale nie stanowiło puenty przedstawienia. Dostrzegłem wówczas iż wartość jest w samym zjawisku światła a nie w wykreowanym przedstawieniu. Liczyłem na Jej wrażliwość, która odczyta mój dyskretny dystans wobec Jej ówczesnych prac i nie zmusi mnie do stanowczości. I nie zawiodłem się! Dzięki wrażliwości i zdaniu się na swą intuicję dokonała przełomu.
Dramat światła stał się także naszym dramatem i o paradoksie naszą nadzieją.
prof. Andrzeja Zwierzchowskiego
– polski malarz urodzony w 1958 roku. W latach 1974–1979 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Ukończył studia w pracowni profesora Jacka Sienickiego w 1979 roku. Od 1990 roku kieruje pracownią malarstwa i rysunku na Wydziale Architektury Wnętrz tej samej uczelni. W latach 80. aktywnie uczestniczył w ruchu artystów wystawiających poza oficjalnym obiegiem. Miał liczne wystawy indywidualne w Polsce (Zachęta, Muzeum Narodowe we Wrocławiu) oraz w Muzeum Mimara w Zagrzebiu, a jego prace były również prezentowane na wystawach zbiorowych za granicą (Berlin, Paryż, Praga). Od 2003 roku jest profesorem nadzwyczajnym Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Klaudia Krzosek, The Colors of Color, 130×130 cm, 2025
Obraz tytułowy wystawy to swoiste koło barw Klaudii Krzosek
Poznaj Artystę
KLAUDIA KRZOSEK
born in 2000 in Radom, has for years impressed audiences with her remarkable artistic sensitivity and masteryof light, shadow, and subtle color contrasts. A graduate of the Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2024), she began receiving recognition early in her career, winning first prizes in the competitions Monuments of France (2017) and Monuments of Italy (2018). Her first ever solo exhibition Break on Through at Warsaw’s Art in House Gallery (2023) was met with resounding
sukcesem – wszystkie prace
sprzedane w ciągu wystawy i pokazała, że potrafi w wyjątkowy sposób łączyć techniczną precyzję z głębią emocjonalną.
Klaudia Krzosek to artystka, która zaczyna tam, gdzie wielu malarzy kończy: od linii. W jej twórczości wszystko zaczyna się od pojedynczej, precyzyjnie skonstruowanej linii, nie spontanicznego gestu, lecz struktury zbudowanej z niemal matematyczną dyscypliną.
Każda linia przypomina pasmo światła wplecione w powierzchnię płótna.
Z bliska widz odkrywa mikroskopijny świat cząsteczek koloru. Z daleka linie te łączą się w wibracje, puls i energię. To fundament Klaudii Krzosek i jej obrazów redefiniujących jak doświadczamy sztukę abstrakcyjną.
Klaudia Krzosek bada dialog między odcieniami i energię, jaka się między nimi wytwarza.
Podchodzi do koloru jak fizyk badający fale świetlne lub jak muzyk badający rezonans. Rezultatem jest immersyjna sztuka, która reaguje na światło i przestrzeń. Wraz ze zmianą oświetlenia wyłaniają się nowe struktury. Płótna zaczynają oddychać, a widz staje się częścią tej transformacji.
Od tradycji Op-art
Inicjator Victor Vasarely i rozbudowywanej przez Bridget Riley, Krzosek rozszerza ten język poza iluzję optyczną. W klasycznej sztuce op-art ruch rozwijał się przede wszystkim w oku widza. W jej obrazach ruch staje się dialogiem z samym światłem. W przeciwieństwie do Wojciech Fangor, który osiągnął wibrację poprzez łagodne przejścia kolorystyczne, Krzosek buduje intensywność poprzez mikrorozróżnienia. Każda linia jest oddzielna, a jednak razem tworzą powierzchnię pulsującą jak żywa fala energii. To różnica między rozmyciem a precyzją, między tlącym się kolorem a drżącym światłem.
Jednocześnie Klaudia Krzosek kontynuuje tradycję abstrakcji geometrycznej, nasycając ją emocjonalną głębią. Krzosek poszukuje emocji światła i jego żywej obecności. Jej kompozycje są ciepłe, świetliste i pełne oddechu. To połączenie dyscypliny i sensorycznej empatii sprawia, że jej prace wydają się zarówno rygorystyczne, jak i głęboko ludzkie.
Komponowanie Map Energii
Krzosek opisuje swoje obrazy jako „mapy energii”. Można je postrzegać jako krajobrazy nastrojów lub pulsujące portale prowadzące do centralnego źródła światła. To centrum nigdy nie jest prostym punktem geometrycznym. Jest to ogniskowe pole energii, które kieruje wzrok do wewnątrz i rezonuje z wewnętrznym światem widza. Każdy promień światła padający na płótno aktywuje powierzchnię. Obraz nie tylko odbija światło, ale na nie reaguje. Poranne światło tworzy spokój i sprzyja kontemplacji. Sztuczne światło wieczorne wprowadza puls i intensywność.
Każde dzieło funkcjonuje jak złożony system mikroskopijnych pasm, które reagują na światło niczym żywy organizm. Doświadczenie jest jednocześnie zmysłowe i duchowe. Wymaga uwagi, a jednocześnie nagradza ją rzadkim poczuciem zanurzenia.
Klaudia Krzosek otwiera nowy rozdział
W czasach, gdy abstrakcja często uchodzi za wyczerpany język, Klaudia Krzosek otwiera nowy rozdział. Poprzez światło, rytm i wibracje przypomina nam, że kolor wciąż ma moc poruszania się, transformacji i rezonowania daleko poza powierzchnią płótna.
Mecenasi Wystawy
Explore “The Colors of Color” Art Collection






















