Relacja z wizyty na Biennale Arte 2024 w Wenecji

Warszawa, 11 czerwca 2024

Po obejrzeniu wszystkich wystaw na Biennale Arte 2024 w Wenecji, chcielibyśmy podzielić się naszymi spostrzeżeniami na temat interpretacji tematu przewodniego „Foreigners Everywhere” przez różne kraje. Pragniemy również przedstawić nasze TOP 3 wystawy oraz wyróżnienia dla najbardziej zapadających w pamięć konceptów. Na naszym profilu na Instagramie @407_art_foundation prezentować będziemy także relacje z wymienionych poniżej wystaw.

TOP 3 Wystawy

1. Hiszpania - prowokacyjne prace "Pinacoteca Migrante"

Hiszpania zaprezentowała naszym zdaniem najciekawsze podejście do tematu migracji, wykraczające poza tradycyjne, spodziewane ramy i obejmujące migrację kulturową, seksualną oraz religijną. Kurator Augustin Perez Rubio wraz z artystką Sandrą Gamarra Heshiki przekształcili hiszpański pawilon narodowy w muzeum jakiego jeszcze nie było, gdzie migracja we wszelkim możliwym wydaniu stała się centrum dla wszystkiego. Szczególnie praca „Mascaras Mestizas VIII (Trans Body: Indigenous Yuracare Woman/Young Filipino Boy) 2024” wywarła na nas największy wpływ, uświadamiając, jak ciężki jest temat migracji i zmuszając nas do wyobrażenia sobie mocy tego procesu na przykładzie migracji z ciała kobiety do ciała mężczyzny. Jak bardzo trzeba być silnym, żeby zdecydować się na taki krok, na taką decyzję - to pozwala drugiemu człowiekowi postawić się w tej roli i spróbować zrozumieć, gdzie słowo „spróbować” jest tu najmocniejsze. Wystawa „Pinacoteca Migrante” stanowi głęboką interpretację złożoności tematu w kontekście obecnych i przyszłych czasów. To właśnie ta wystawa zdobyła nasze najwyższe uznanie.

2. Grecja - "Dryland" kuratorowana przez Panos Giannikopoulos

Grecja zaskoczyła nas prostotą i mocą przekazu. Wystawa "Dryland", kuratorowana przez Panosa Giannikopoulosa, to zbiorowe dzieło grupy artystów: Kostasa Chaikalisa, Thanasis Deligiannisa, Elii Kalogianni, Yorgosa Kyvernitisa, Yannisa Michalopoulosa i Fotisa Sagonasa. Wystawa, głównie wizualna i dźwiękowa, odnosi się do współczesnych mediów społecznościowych i immersyjnej sztuki, wywierając silny wpływ na widza. Greckie rekwizyty kulturowe pozwoliły nam zanurzyć się w realia życia w Grecji, jednocześnie symbolicznie ukazując temat migracji poprzez mutowanie tradycji, przeobrażenie życia na wsi na nową formę, przeniesienie przestrzeni spotkań z zewnątrz do wnętrza, a nawet sprowadzając nas później na inne tory konceptu całej wystawy, tworząc ją intrygującą i stymulującą do głębszego rozważania, szczególnie po usłyszeniu charakterystycznych dzwonów pogrzebowych. Wystawa wymagała skupienia i spokoju, aby w pełni docenić jej przesłanie, w czym jednak trochę przeszkadzały wciąż wchodzące i wychodzące osoby.

3. Francja - wystawa Julien Creuzet pod kuratorami Celine Kopp i Cindy Sissokho

Francja zaprezentowała połączenie instalacji i sztuki wizualnej, które ukazuje, jak człowiek zaczyna zajmować przestrzeń oceanów i mórz, mimo że tam nie egzystuje. Wystawa Julien Creuzet pod kuratorami Celine Kopp i Cindy Sissokho pozwala poczuć temat z perspektywy zwierząt morskich walczących z „obcymi ciałami” wrzucanymi przez człowieka. Niestandardowe podejście do prezentacji tematu zasługuje na uznanie, a przeżycie tego doświadczenia na własnej skórze kiedy próbowaliśmy przechodzić między „obiektami” skłaniało do refleksji.

Wyróżnienia

Omar Mismar z Libanu

Artysta Omar Mismar zasługuje na nasze wyróżnienie za zderzenie tradycyjnej formy sztuki regionalnej z współczesnymi tematami społecznymi, które są często ignorowane w jego rodzinnym kraju. Wystawa jest mocnym manifestem, rzucającym wyzwanie konserwatywnym rodakom i uświadamiając im, że nie tylko elementy religii mogą być tematem wynoszonym do rangi sztuki. Wystawa przykuwała uwagę publiczności, co świadczy o sile artysty, tym bardziej, że jest to pierwsza wystawa tego artysty na Biennale Arte.

"Mapping Journey" - projekt Bouchra Khalili

Wystawa „Mapping Journey” przykuła naszą uwagę na długo. Ukazuje prawdziwe relacje nielegalnych emigrantów, dokumentujące ich wędrówkę. Prosty przekaz, ręką z mazakiem rysująca kreski na mapie, drżący głos imigranta opowiadający krok po kroku jego podróż, tworzą silne emocje i pozwalają widzowi poczuć desperację i silne przeżycia towarzyszące tej podróży. Projekt Bouchra Khalili zasługuje na szczególne wyróżnienie za sposób, w jaki przedstawia te wstrząsające historie.

Holandia - "The International Celebration of Blasphemy and The Sacred" kuratorowany przez Mohdriaan Fund

Holandia zasługuje na wyróżnienie za siłę manifestu w wystawie „The International Celebration of Blasphemy and The Sacred”, kuratorowanej przez Mohdriaan Fund. Wystawa ta składająca się z rzeźb wyraża „wdzięczność” pracowników plantacyjnych za możliwość prezentacji swoich prac w kraju Zachodu, na którego bogactwo pracują oni i pracowali ich przodkowie. Jest mocnym świadectwem kontrastów oraz wdzięczności za uznanie w świecie „białego człowieka”.

Turcja - "Hollow and Broken: A State of the World" - Gulsun Karamustafa

Turcja zaskoczyła nas wyjątkowym podejściem do migracji, prezentując dzieła, które badają głębokie korzenie kulturowe i historyczne. Instalacje Gulsun Karamustafy w wystawie „Hollow and Broken: A State of the World” łączą koncept tradycyjnej formy sztuki z nowoczesnymi technologiami, tworząc dialog między przeszłością a teraźniejszością. Dialog jest mocny, bo ukazuje teoretyczną siłę demokracji, ale zbudowanej współcześnie z plastiku, a nie ze starożytnego kamienia. Ta wystawa skłania do refleksji nad tym, jak migracja kulturowa i technologiczna kształtuje i zmienia tożsamość kulturową całego kraju i ludzkości.

Singapur - "Seeing Forest" - Robert Zhao Renhui kuratorowana przez Haehju Kim

Singapur przedstawił interaktywne instalacje, które angażują widza w doświadczenie migracji poprzez technologię VR i AR. Wystawa „Seeing Forest” Roberta Zhao Renhui, kuratorowana przez Haehju Kim, skupia się na osobistych historiach ludzi/zwierząt, umożliwiając odwiedzającym zanurzenie się w ich codziennym życiu i wyzwaniach. Na początku niezrozumiała, potem szokująco uderzająca w nas i nasz sposób patrzenia na zwierzęta, zwierzęta będące pokarmem, na ludzi w świecie zwierząt. Innowacyjne podejście Singapuru do tematu zasługuje na szczególne wyróżnienie.

Podsumowanie

Wizyta na Biennale Arte 2024 była niezwykle inspirująca i pokazała, jak różnorodne mogą być interpretacje wspólnego tematu. Cecilia Alemani, podkreśliła w swoich wypowiedziach, że celem wydarzenia jest nie tylko prezentacja sztuki, ale także wywołanie refleksji nad współczesnymi problemami i różnorodnością ludzkich doświadczeń. Tegoroczne Biennale spełniło założenia oferując głębokie i poruszające wystawy.

W pełni się z tym zgadzamy. Zauważyliśmy też, że wiele wystaw łączyło różnorodne techniki wyrazu, a dominującą formą prezentacji były wizualne instalacje. To zjawisko pokazuje, jak zmienia się społeczeństwo oraz jak trudne staje się przedstawienie złożonych tematów za pomocą tradycyjnych metod. Pojawiły się również prace artystów nawiązujące do tematyki twórczości ADHD i sztuki psychodelicznej jako znaków obecnych czasów. Produkcje i instalacje łączące efekty wizualne są szybsze i łatwiejsze do przyswojenia, co odzwierciedla wpływ kultury mediów społecznościowych na sposób, w jaki widzowie postrzegają świat. Współczesna publiczność, przyzwyczajona do szybkości podejmowania decyzji, może szybko odrzucić dzieła, które nie zawierają wizualnych i dźwiękowych efektów.

Długofalowym celem naszej fundacji jest także organizowanie w czasie Biennale wystawy towarzyszącej, na której będziemy mogli pokazać, jak nasi podopieczni widzą temat. Dlatego ważne jest wsparcie działań fundacji, która ma na celu promocję polskiej sztuki za granicą. Zachęcamy do wsparcia naszych działań tutaj. Tutaj.